Voortzetting: Kandidaten en Persoonlijke Motivatie
 
Pulles noemt hierop de kandidaten die hij voor de wethoudersposten voor ogen heeft.
Voor Openbare werken stelt hij Slingerland of Seegers voor;

Bedrijven zouden naar Seegers, Rijks of Vroegindeweij gaan, waarbij Rijks of Vroegindeweij ook Financiën op zich zou kunnen nemen. Hij merkt op dat een aparte wethouder voor Financiën voor een stad als Eindhoven voorlopig niet volop bezig is, hij noemt "voll beschäftigt " , en hier in de toekomst propaganda en ontvangst aan toegevoegd kan worden. 
Hermens wordt voorgesteld voor Volksgezondheid en Onderwijs, en Apeldoorn voor Arbeid en Sociale aangelegenheden.

Schematische opstelling :
nr 1. Openbare werken enz: Slingerland of Seegers
nr. 2 Bedrijven: Seegers, Rijks, Vroegindeweij
nr. 3 Financiën: Rijks of Vroegindeweij.
nr.4 Volksgezondheid en Onderwijs: Hermens
nr. 5 Arbeid en Sociale aangelegenheden: Apeldoorn.

Hoewel over deze schematische opstelling nog gepraat moet worden, staat vast dat deze krachten vol nationaal-socialistisch zijn. Dit garandeert een oprechte en nuttige samenwerking, daar zij beter in staat zijn dan de oude wethouders om het gemeentelijk belang te dienen, en er zou geen stagnatie komen. De top van de gemeente komt hiermee in handen van de NSB, waardoor de beweging hier 'met een sprong in het zadel' zou zitten en het rijdier, de gemeente, spoedig gedresseerd zou zijn. Na zijn oriëntatie op dit terrein is Pulles gebleken dat hij de post zou aankunnen, en het jaar in de Beweging heeft hem hiervoor rijp gemaakt. Hij verklaart dan ook bereid te zijn deze functie te aanvaarden, 'als dit gewenst wordt in het belang van de beweging.'

Pulles' Persoonlijke Profiel
Om zijn geschiktheid te onderstrepen, schetst Pulles zijn persoonlijke achtergrond: hij is een Brabander uit Vlijmen, R.K. (als Hitler). Hij heeft 18 jaar als practicus tussen het volk en de boeren gewerkt en leidt sinds 16 jaar een zaak in diergeneesmiddelen, waardoor hij in handelskringen bekend is. Hij bezocht vele instituten in Duitsland en had tal van conferenties met leidende zakenlieden. Pulles heeft gepubliceerd en is in 1934 gepromoveerd. Hij heeft zich veel beziggehouden met zakelijke propaganda-studie en reclametechniek, en geeft sinds 1933 een maandblad voor dierenartsen uit over het gebruik van speciale middelen, naast enkele uitvindingen op dit terrein. .....

Helaas is pagina 5 niet aanwezig in het archief van het NIOD Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies.

Het ontbreken van pagina 5 betekent dat de brief van Dr. Pulles aan de districtsleider van de NSB in Brabant onvolledig is. Hoewel de brief op pagina 4 abrupt eindigt met een opsomming van zijn persoonlijke prestaties ("...en heb enkele uitvindingen op..."), bevatten de voorgaande pagina's al de essentiële argumenten voor zijn benoeming en de volledige analyse van het Eindhovense ambtenarenkorps.

Pulles vervolgt zijn analyse met de gemeentelijke bedrijven en de cruciale wethouderskwestie.

Gemeentelijke bedrijven
Bij de Gasfabriek (gemeentebedrijven) zijn ongeveer tien leden van de Beweging onder het personeel. De directeur is Unieman en heeft te veel respect voor de NSB om tegen te werken, al is 'respect' een eufemisme voor 'schrik'. Hij is een slappe figuur. Er zijn 'prima krachten' die aan de NSB-kant staan, onder wie ir. Roodenburg. De directeur, ir. Oosterholt, is gewend met alles naar de burgemeester te lopen, waardoor hij in de toekomst bij Pulles aan het goede adres zal zijn.

De directeur van Gemeentewerken, ingenieur Kools, is gepolst en wordt beschreven als een persoonlijkheid met "gezonde ideeën en een zelfstandige werker," vergelijkbaar met Van Elk op het gemeentehuis. Kools brandt van verlangen om mee te werken en beheerst Gemeentewerken zo goed dat er geen weerstand te verwachten is, ook al heeft de NSB daar nog geen leden.

De wethouderskwestie
De wethouderskwestie is volgens Pulles belangrijker. Eindhoven heeft vier wethouders die "volslagen onbruikbaar zijn in een nieuwe orde." Pulles sluit de portefeuille-indeling aan bij de bestaande indeling, maar de adviezen voor de wethouders heeft hij via Van Stratum van hoofdambtenaren gekregen.

De onbruikbare wethouders:
A. J. Verhagen (dokter): Pulles beschrijft hem als een bekende visiteur en streber. Hij werd wethouder toen zijn zoon de praktijk overnam, wat puur gebeurde "ter wille van de macht en dubbeltjes." Hij is ondeskundig, bemoeit zich met alle kleinigheden, staat zeer vijandig en is een gevaarlijk type — kortom, onbruikbaar.

F. K. Buskens: Een brave boekhouder en raadslid die wethouder werd voor kostwinning, nadat hij zijn baan verloor door een faillissement. Hij is een onbeduidende, onzelfstandige figuur— een 'Nul'. Hij was wethouder voor het slachthuis, "in plaats van de dokter," en kwam er nooit.

J. van Engeland: Was schoolmeester, toen burgemeester van Tongelre, en werd bij de annexatie wethouder in Eindhoven. Hij is een kleine, onbeduidende figuur, die "van arm schoolmeestertje een rijk man is geworden" en haat het nationaalsocialisme. Hij is nu waarnemend burgemeester en werkt de NSB tegen waar hij kan, nog brutaal. Hij is weg en kan niet mee samengewerkt worden.

P.P.J.A. (Piet) van der Putt: Beschreven als ontwikkeld en zeer slordig, uit een machtige familie in de streek. Hij is de broer van Mr. van der Put en van de burgemeester van der Putt in Geldrop (waarvan Pulles vermoedt dat dit de man was die Kam. Rost in het gezicht sloeg). Hij behoort tot de "Haters van de nieuwe tijd, die opgeruimd moeten worden". Samenwerken met zulke lieden is 'energie verspillen'.

De gevolgen van de keuze
Pulles sluit af met een krachtig argument: er zijn geschikte krachten aanwezig voor de wethoudersposten binnen de NSB-gelederen. Hij schetst twee scenario’s voor de zitting van burgemeester en wethouders.

Met de Ouden: "botsingen, ruzies, tegenwerking, geen resultaten."

Met de Nieuwen: "enthousiaste kameraden, die willen opbouwen met al hun kracht en energie," resulterend in "prettige nuttige besprekingen en samenwerking."